วัดวังม่วง

วัดวังม่วง ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2400 จากหลักฐานที่ปรากฏในการสร้างวัดวังม่วงนั้น ในปี พ.ศ.2345 นายจันทร์ชาวหลังสวนได้เดินทางมารับซื้อหมากจากชาวบ้านอำเภอฉวางไปขายบ้านคอน ได้มาพักที่บ้านทุ่งพลีและได้ซื้อที่ดินฝั่งตรงกันข้ามกับบ้านทุ่งพลีจนต่อมานายจันทร์ได้อุปสมบทเป็นพระภิกษุและได้นำที่ของท่านมาสร้างเป็นวัดวังม่วง ประมาณ พ.ศ.2370 สมภารจันทร์หรือที่ชาวบ้านในสมัยนั้นเรียกว่า “พ่อเฒ่าในบัว” ได้เริมสร้างโบสถ์เป็นอาคารไม้ยกพื้นทั้งหลัง กว้างประมาณ 8 เมตร ยาวประมาณ 10 เมตร ปัจจุบันคือ ศาลาหอฉันของวัดวังม่วง

ในปี พ.ศ. 2452 เจ้าคุณพระรัตนธัชมุนี (ม่วง) เจ้าอาวาสวัดท่าโพธิ์และเจ้าคณะมณฑลนครศรีธรรมราชได้เปลี่ยนสังกัดวัดวังม่วงจากมหานิกายเป็นธรรมยุติกนิกาย ซึ่งพระทุกรูปภายในวัดวังม่วงได้ลาสิกขาแล้วอุปสมบทใหม่ที่วัดท่าโพธิ์เป็นพระภิกษุธรรมยุตินิกาย และในปี พ.ศ. 2464 สมเด็จเจ้าฟ้ากรมขุนลพบุรีราเมศวร์ ได้ทรงสร้างโรงหล่อพระขึ้นในวังโพยายรดที่เมืองนครศรธรรมราช โดยมีช่างเมืองนครเป็นผู้หล่อ และพระองค์ได้หล่อพระพุทธรูปเหมือน พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าเฉลิมเขตรมงคล พระชายาในโอกาสที่มีพระชนมายุครบ 36 พรรษา หรือ 3 รอบ นามว่า “พระพุทธมุนีศรีฉวางเฉลิมเขตรมงคล”พระราชทานให้เป็นพระประธานภายในอุโบสถ์วัดวังม่วง วัดวังม่วงได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 23 เดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2505 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 17 เมตร ยาว 33 เมตร