วัดกัลยานฤมิต

วัดกัลยานฤมิต ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ เริ่มก่อสร้างเมื่อ พ.ศ. ๒๔๗๘ โดยเริ่มจากที่คุณยาย ห่อเหนียว สุทธิรักษ์ ท่านเป็นคนที่มีความศรัทธาในพระพุทธศาสนาอย่างมาก และท่านเลือกที่จะศรัทธาวัดในนิกายธรรมยุตเป็นพิเศษ ท่านจะไปวัดทุกวันพระ แต่ในสมัยนั้นวัดที่ใกล้ที่สุดและท่านไปประจำคือวัดกลาง หรือวัดมหิสสรารามในปัจจุบัน ซึ่งตั้งอยู่อีกตำบลหนึ่งคือตำบลคลองกระบือ สมัยนั้นก็ต้องเดินเท้าไป หรือไม่ก็พายเรือไป เพราะไม่มีถนนและรถยนต์เหมือนปัจจุบัน คุณยายห่อเหนียว สุทธิรักษ์ จึงริเริ่มเกณฑ์ชาวบ้านมาร่วมกันสร้างวัดขึ้น ณ ทุ่งสงวนเลี้ยงสัตว์ที่บ้านเปี๊ยะ ซึ่งเรียกว่า “ทุ่งกง” มีเนื้อที่ประมาณ ๔๐ ไร่ โดยท่านจะออกค่าใช้จ่ายเองทั้งหมด แล้วท่านก็เดินทางไปที่ว่าการอำเภอ เพื่อขออนุญาตใช้พื้นที่ ทุ่งกง ในการตั้งวัด นายอำเภอสมัยนั้นก็ได้อนุญาตให้ใช้พื้นที่ในการตั้งวัด

เมื่อทางอำเภอ”ถอนคืนพื้นที่ให้ตั้งวัด” คุณยายห่อเหนียว พร้อมด้วยชาวบ้านจำนวนมากก็ร่วมกันสร้างวัดขึ้นมาสำเร็จ และในปี พ.ศ. ๒๔๘๓ ก็ได้ขึ้นทะเบียนกับสำนักงานพระพุทธศาสนา จังหวัดนครศร๊ธรรมราช และได้ประกาศเป็นวัดธรรมยุตนิกาย ชื่อวัดกัลยานฤมิต มีพระจำพรรษาตลอดมาจนถึงปัจจุบัน

ต่อมาช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทหารญี่ปุ่นได้ตัดถนนเส้น ปากพนัง - นครศรีธรรมราช ผ่านกลางที่ดินแปลงที่ตั้งวัดจากทิศตะวันออกไปทิศตะวันตก แยกที่ดิน”ทุ่งกง” ออกไปเป็นสองส่วน คงเหลือด้านฝั่งทิศเหนือของถนนเป็นที่ตั้งวัดมีเนื้อที่ประมาณ ๒๐ ไร่ และที่ดินแปลงนี้ที่ถูกถนนแบ่งเป็นสองส่วน ซึ่งอดีตเคยเป็นทุ่งเลี้ยงสัตว์ ชาวบ้านก็พยายามหาวิธีการต่างๆ เพื่อจะได้มาครอบครองเป็นกรรมสิทธิ์ของตน โดยร่วมมือกับผู้นำชุมชนบางท่านออกเป็นหนังสือ สปก.บ้าง ทำหนังสือแอบอ้างว่าบุคลนั้นคนนี้จับจองมาแต่อดีตแล้วขายสิทธิ์ให้แก่กันบ้าง บางรายก็ทำหนังสือมอบที่ดินบางส่วนให้วัดบ้าง จนกระทั้งปี ๒๕๔๐ ทางสำนักงานที่ดินพื้นที่จึงออกเอกสารสำคัญเป็นหนังสือสำคัญสำหรับที่หลวงเพื่อแสดงเขตของที่ดินอันเป็นสาธารณสมบัติของแผ่นดินประเภทที่พลเมืองใช้ร่วมกัน อยู่ในความดูแลของกระทรวงมหาดไทย ทั้งสองฝั่งถนน แต่ฝั่งถนนด้านทิศใต้มีชาวบ้านเข้าครอบครองอยู่อาศัยเต็มพื้นที่แล้ว และยังเป็นที่ตั้งของสำนักงาน อบต.คลองน้อยด้วย ส่วนฝั่งทิศเหนือ ( ส.ธ.๑ เลขที่ นศ.๐๖๓๗ ) ซึ่งเป็นที่ดินแปลงที่วัดตั้งอยู่ก็ยังมีโรงเรียนขยายโอกาสตั้งอยู่ด้วย และมีชาวบ้านมาอาศัยออยู่อีก ๑๑ ครัวเรือนด้วย ดังนั้นภายในขอบกำแพงวัดกัลยานฤมิต จึงมีทั้งโรงเรียน ๑ โรง มีอาคารเรียน ๒ ชั้น ๒ หลัง อาคาร ๑ ชั้น ๒ หลัง บ้านพักครู ๒ หลัง และบ้านเรือนประชาชน ๑๑ หลังคาเรือนปลูกสร้างกระจายอยู่ในพื้นที่ที่ดินแปลงนี้ด้วย นอกจากนี้ก็ยังมีประชาชนอีกหลายคนที่พยายามจะมาสร้างบ้านเรือนอาศัยอยู่ในวัดเพิ่มอีก เพราะถือว่าที่ดินผืนนี้ที่วัดตั้งอยู่เป็นที่ดิน “พลเมืองใช้ประโยชน์ร่วมกัน” จึงเป็นปัญหาขัดแย้งกันเรื่อยมาระหว่างชาวบ้านกับวัด