วัดมเหยงคณ์

วัดมเหยงคณ์ ตั้งวัดเมื่อ พ.ศ. 2440 ชื่อเดิมว่าวัดเสมาทอง สร้างในสมัยศรีวิชัยหรือ ตามพรลิงค์รุ่งเรือง หลักฐานทางประวัติศาสตร์ พบหลักศิลาจารึกหลักที่ 27 มีอายุราวพุทธศตวรรษที่ 12 และคาดว่าวัดอาจสร้างขึ้นหน้าศิลาจารึกนี้ วัดมเหยงคณ์เป็นวัดที่อยู่ในความอุปถัมภ์ของเจ้าเมืองนครศรีธรรมราช ตามลำดับมาเป็นเวลาช้านาน ตามหลักฐานตำนานเมืองนครศรีธรรมราช กล่าวถึงพระเจ้าศรีธรรมโศกราชทรงอุปถัมภ์วัดมเหยงคณ์ จนกระทั่งถึงนามสกุล “ณ นคร” ซึ่งในสมัยเจ้าพระยาสุธรรมมนตรี (พร้อม ณ นคร) ในสมัยรัชกาลที่ 4 ได้สร้างกุฏิสงฆ์หลังใหญ่ 1 หลัง พลเอกเจ้าพระยาบดินทรเดชานุชิต (แย้ม ณ นคร) สร้างศาลาการเปรียญ 1 หลัง ใช้อยู่จนปัจจุบัน และได้บันทึกไว้ว่าประมาณต้นราชการที่ 5 พ.ศ. 2417 สามเณรม่วง (พระรัตนธัชมณีศรีธรรมราช) ได้ย้ายมาศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรมอยู่ที่วัดมเหยงคณ์ ขณะอายุได้ 17 ปี ซึ่งมีพระครูการาม (จู เปรียญ 4 ประโยค) เป็นอาจารย์และสันนิษฐานว่าพระครูการามเป็นเจ้าอาวาสวัดในขณะนั้น ต่อจากนั้น พ.ศ. 2417 ได้อุปสมบทโดยพระครูการาม (จู) และได้ย้ายไปอยู่วัดท่าโพธิ์ เมื่อพระครูการามมรณภาพ พ.ศ. 2427 ปัจจุบันมี พระพิศิษฎ์วินัยการ (เสรี) เป็นเจ้าอาวาส วัดมเหยงคณ์ ได้รับพระราชทานวิสุงคามสีมา เมื่อวันที่ 1 กันยายน 2560 เขตวิสุงคามสีมา กว้าง 26 เมตร ยาว 52 เมตร

การบริหารและการปกครอง : ลำดับเจ้าอาวาสตั้งแต่อดีต - ปัจจุบัน

พระครูโอภาสโพธิรัตน์ เป็นรักษาการเจ้าอาวาสวัดรูปปัจจุบัน